سنجش میزان جرم‌خیزی و تحلیل موقعیت کانون‌های جرم مناطق 8گانه شهر اهواز با استفاده از تحلیل سلسله مراتب فازی و GIS

نویسندگان

چکیده

جرم از جمله مفاهیمی است که به شدت تحت تاثیر مشخصه‌های مکانی و زمانی، زمینه‌های فرهنگی، مناسبات اجتماعی، ساختار اقتصادی و ملاحظات سیاسی قراردارد. یکی از عوامل مؤثر در ایجاد جرایم، وجود فضاهای مناسب برای ارتکاب جرایم است. شناسایی مناطق با میزان جرم-خیزی بالا و اسقرار صحیح و اصولی مراکز نظامی، یکی از مهم‌ترین اقداماتی است که در خدمات‌رسانی بیش‌تر به عموم مردم و ایجاد امنیت، تأثیرگذار خواهد بود. هدف این پژوهش، سنجش و نمایش پراکنش میزان جرم‌خیزی و تحلیل علت وقوع جرایم در ارتباط با موقعیت مراکز کلانتری‌های موجود در شهر اهواز می‌باشد. روش تحقیق در این پژوهش از نوع توصیفی- تحلیلی می‌باشد که به منظور تحلیل پراکنش جرم از آمار جرایم اتفاق افتاده در سال 1390، معیارهای جمعیت مبنا، زمین مبنا، و دسترسی مبنا در مناطق هشتگانه اهواز استفاده شده است. در فرآیند پژوهش از تحلیل‌های GIS و روش تحلیل سلسله‌مراتبی (FAHP) استفاده شده است. نتایج به‌دست آمده نشان می‌دهد مناطق 1، 6 و 7 سطح جرم‌خیزی بالاتری نسبت به سایر مناطق دارند.

کلیدواژه‌ها