نقش شادکامی در پیشگیری از جرم: حرکت به سوی جرم‌شناسی شادی‌بخش

نویسندگان

چکیده

پیشگیری از جرم به عنوان هدف غایی نظام عدالت کیفری مورد توجه جدی جرم‌شناسان قرار گرفته است. راهبردهای سخت‌گیرانه و توسل به کیفر و ابزارهای سرکوب، راهبردی شکست خورده و یا حداقل بسیار هزینه‌بر تلقی می‌شود. در جامعه‌ای با ساختار اقتصادی، اجتماعی و سیاسی ناموزون، توسل به خشونت برای کنترل جرم خود، خشونت‌آفرین است و عدم توجه به زیرساختارهای ریشه‌ای چیزی جز هزینه‌های اجتماعی و اقتصادی هنگفت در پی ندارد. توجه به رفاه مادی و اجتماعی شهروندان هم‌چون دسترسی به آموزش، کار و مسکن مناسب و بهداشت جسمی از متغیرهای مورد توجه کلیه دولت‌ها است. پرداختن به رفاه روانی، مانند سلامت و بهداشت روان و سعادت نیز، متغیر مهم و در عین حال مغفول، در سیاست اجتماعی بسیاری از دولت‌هاست. از جمله عناصر ارتقاء سطح بهداشت روانی، پرداختن به سعادت و شادی شهروندان بوده که این مهم به طور مستقیم و غیر مستقیم مورد توجه قوانین اساسی برخی از کشورها قرار گرفته است. در این مقاله، نویسنده به مقوله شادی به عنوان یکی از مؤلفه‌های رفاه روانی که به پیشگیری از جرم نیز می‌انجامد، پرداخته است. شادی و احساسِ خشنودی در کاهش از بزه‌کاری، بزه‌دیدگی و ترس از جرم نقش مؤثری ایفا می‌کند. به رغم اهمیتِ این عامل در افزایش سطح رفاه و امید زندگی و نیز پیشگیری از جرم، توجه چندانی به آن نشده است؛ اگرچه هیچ یک از حکومت‌های مردم‌سالار این حق را به چالش نمی‌کشند، ولی تلاش نظام‌مند برای دست‌یابی این هدف، در سیاست دولت‌ها مانند اجزا رفاه مادی هم‌چون افزایش سطح اشتغال یا آموزش دیده نمی‌شود

کلیدواژه‌ها