پیشگیری از سوء استفاده های جنسی از کودکان در سیاست جنایی ایران و اسناد بین المللی

نوع مقاله : پژوهشی

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری حقوق کیفری و جرم شناسی، واحد ساری، دانشگاه آزاد اسلامی، ساری، ایران. رایانامه: Vahidqassemi@gmail.com

2 استادیار گروه الهیات، واحد ساری، دانشگاه آزاد اسلامی، ساری، ایران. نویسنده مسئول. رایانامه: dhoseini@gmail.com

3 استادیار گروه حقوق، واحد قائمشهر، دانشگاه آزاد اسلامی، قائمشهر، ایران. رایانامه: j.habibi.vakil@gmail.com

10.22034/cps.2021.209683.1315

چکیده

زمینه و هدف: کودکان از آسیب‌پذیرترین اقشار جامعه هستند که به دلایل مختلف چون ضعف قوای جسمانی، نداشتن قوه تحلیل و استدلال کافی همواره مورد سوءاستفاده قرار می‌گیرند. ضعف قوانین و مقررات و البته، ناتوانی ضمانت اجراها از سوی دیگر بیش‌ازپیش به این موضوع دامن می‌زند. بر این مبناء، به دنبال پاسخ به این سؤال هستیم که به منظور پیشگیری از سوءاستفاده جنسی از کودکان چه سازوکارهایی در سیاست جنایی ایران و اسناد بین‌المللی قابل‌مشاهده است؟
روش: باتوجه به ماهیت موضوع، پژوهش حاضر از نظر هدف کاربردی و به لحاظ گردآوری اطلاعات به روش اسنادی و از طریق مطالعه قوانین و منابع معتبر انجام شده و اطلاعات به‌دست‌آمده به صورت توصیفی- تحلیلی مورد تجزیه‌وتحلیل قرار گرفته است.
یافته‌ها و نتایج: به منظور پیشگیری از سوءاستفاده جنسی از کودکان در معاهدات بین‌المللی و سیاست جنایی ایران سازوکارهایی صورت گرفته است. مهمترین این معاهدات شامل کنوانسیون حقوق کودک، پروتکل الحاقی درباره فروش، فحشا، هرزه‌نگاری کودکان و پروتکل الحاقی به کنوانسیون جرائم سازمان‌یافته فراملی (پالرمو) می‌باشد. سیاست ایران در پیشگیری کیفری شامل جرم‌انگاری در قوانین مختلف از جمله (مبارزه با قاچاق انسان، قانون مجازات اسلامی و قانون حمایت از اطفال و نوجوانان) می‌باشد. پیشگیری غیرکیفری نیز شامل پیشگیری وضعی (اقدامات پیشگیرانه پیرامون قاچاق و نظارت بر اماکن توریستی) و پیشگیری اجتماعی شامل (اقدامات آموزش‌محور، نقش رسانه‌های اجتماعی، ارتقاء بنیان‌های فرهنگی و مذهبی و اقدامات مبتنی بر فقرزدایی) می‌باشد.

کلیدواژه‌ها